Władysław Ciechoński

Władysław Ciechoński urodził się 4 marca 1898 roku w Bychawie, w rodzinie Władysława i Sabiny z Padzińskich. Ukończył Handlową Szkołę Męską w Lublinie i działał w organizacjach niepodległościowych. Po utworzeniu Polskiej Organizacji Wojskowej wstąpił do niej i uczestniczył w akcjach zbrojnych. Pełnił funkcję komendanta III plutonu 3. kompanii batalionu Wojskowej Kadry Szkolnej w Lublinie. Pod koniec wojny został zatrzymany przez Austriaków i skazany na trzy lata więzienia.

Po uwolnieniu, 12 listopada 1918 roku, zgłosił się do Wojska Polskiego. Służył w 39. eskadrze Breguetów, przemianowanej później na 16. eskadrę wywiadowczą. W 1919 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych w Warszawie. Po jej ukończeniu, w lutym 1920 roku, zgłosił się na front i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 12 sierpnia 1920 roku podczas akcji pod Tłuszczem został ranny. Zmarł z ran w czasie lotu powrotnego. Pośmiertnie mianowano go podporucznikiem i przyznano mu Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Władysław Ciechoński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.